رسانه سبزایرانیان: سازمان ملل را به یاری بطلبیم

۱۳۸۹ اسفند ۱۱, چهارشنبه

سازمان ملل را به یاری بطلبیم

سازمان ملل را
به یاری بطلبیم
مجید
حکومت موسوی و کروبی را به همراه همسرانشان از خانه هایشان ربوده است. اگر چنین نکرده بود، باید بازداشت آنها را اعلام می کرد. این موش و گربه بازی از ترس و وحشت حکومت است، اگر چنین نبود، دادستان کل جمهوری اسلامی "اژه ای" در پاسخ به سئوال دستوری خبرنگاران انتقال آنها به زندان حشمتیه را تکذیب و در باره بازداشت و یا محل نگهداری آنها سکوت نمی کرد.
اینها را خودتان بهتر می دانید. فقط می خواستم با توجه به مصاحبه روز گذشته سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی "مهمانپرست" یک نکته ای را بنویسم. آقای مهمانپرست در واکنش به اعتراض امریکا و اروپا نسبت به بازداشت امنیتی موسوی و کروبی، اظهار نظر فرمود که این مساله – توجه کنید که او هم نگفت بازداشت بلکه اسم بازداشت را گذاشت مسئله- داخلی است وکشورهای دیگر حق مداخله در امور ما را ندارند.
1- شاید یکی از بهترین پاسخ ها به این بازی موش و گربه حکومتی، بسیج ایرانیان و سازمانهای حقوق بشری برای درخواست دخالت سازمان ملل و فرستادن نماینده ای به ایران برای دیدار با موسوی و کروبی باشد.
2- این درخواست را می توان مستند کرد به مداخله های مستقیم و حتی نظامی جمهوری اسلامی در امور داخلی دیگر کشورها و محکوم کردن این دولت و آن دولت در نماز جمعه ها که خودش یک دخالت مستقیم است با نمایش های خیابانی متعاقب آن در مقابل دانشگاه تهران. مثل آتش زدن عکس این و آن و یا آتش زدن پرچم این و یا آن کشور.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تاریخ انتشار 7 ژوئیهٔ 2015

سلام به شما جوونای نسل آینده
شما که محو نمیشه از لباتون خنده
شما که نفس میکشید تو هوای آزادی
شما که زندگی تون عجینه با شادی
تو روزگار شما جون آدم ارزون نیست
کسی به جرم تفکر تو کنج زندون نیست
سزای بال پرنده گلوله بارون نیست
جنایت آسون نیست
روی سنگفرش خیابونتون
نمیشه ندائی دیگه غرق خون
کسی به اسم ولایت، بنام دین و خدا
نمیگه آی خلایق مباحه خون شما
خلاصه، عصر شما، عصر صلح پاینده س
زمان خوب رهائی، زمان آینده س
برای نسل شما خط فقر و خط بقا
فقط دو فصل عجیب از کتاب دیروزه
نه داغ و دار و شکنجه
نه تیغ و پنجهِ زور
نه بند و قفل و اسارت نه قیچی سانسور
نمیدونید چیه معنای کودک و کوچه
ندیده اید جوونی بگه بیا ای مرگ که زندگی پوچه
کسی نمیده خبر از فرار دخترها
کسی نمیگه بریدن پر کبوترها
تو روزگار شما هرکی هست خوشبخته
کسی نمیگه ای وای که زندگی سخته
خوشحالم
از اینکه حال شما خوبه شاد و خوشحالم
از اینکه خاک شما سبزه، آسمونتون آبی
از اینکه رنگ شباتون همیشه مهتابی
از اینکه بغض غریبی تو صداتون نیست
از اینکه حلقه اشکی تو نگاهتون نیست
من از تصور آزادی شما شادم
پر از امید و پر از شور و شوق میعادم
برای نسل شما ما گذشتگان هستیم
مسافرای قدیمی این جهان هستیم
میخوام بگم که بدونید، روزِ ما شب بود
همیشه جای قمر، حول و حوش عقرب بود
میخوام بگم که بدونید، واسه ما پرواز
یک حرف و واژه ممنوع بود از آغاز
روبوب خاطره هامون، خطوط خون پیداست
غمی که تو دلِ ماست، از نگاهمون پیداست
ولی میخوام که بدونید نسلِ ما امروز
هزار بار شکوفاتره از هر روز
ما از هجوم سپاه ستم نترسیدیم
بجاش ایستادیم، بجاش جنگیدیم
ما به زنجیرا عادت نکردیم تو شبِ نکبتِ ناامیدی
فکر یک خواب راحت نکردیم
ما فقط بی تفاوت ننشستیم
توی این بتکده، بت شکستیم
تو سکوتِ سیاهِ زمانه، وقتی ممنوعه شد هر ترانه
ما صدامونو آزاد کردیم، دردامونو فریاد کردیم
شب شد از عزمِ ما پاره پاره
کهکشون ساختیم از ستاره
ما به دلمردگی تن ندادیم
خاکمون رو به دشمن ندادیم
رد شدیم از نمیشه، نباید
از اگر، کاشکی یا که شاید
حرفِ ما از همون اول این بود
میتوان، میتوانیم و باید
ما همه میتوانیم و باید
آهای آدمای نسل آینده
خوشحالم، از اینکه حالِ شما خوبه شاد و خوشحالم
من از تصورِ آزادی شما شادم
پر از امید و پر از شور و شوق میعادم

رهبران جنبش سبزراآزادكنيد.

۱۳۸۹ اسفند ۱۱, چهارشنبه

سازمان ملل را به یاری بطلبیم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر